Παλιές φωτογραφίες χάνονται. Φωτογραφικά άλμπουμ εξαφανίζονται για διάφορους λόγους με κυριώτερη τις μετακομίσεις! Χάρις σ' ένα βιβλίο μου, έχω τέσσερις φωτογραφίες της μαθητικής μου ζωής των δύο τελευταίων χρόνων του εξαταξίου γυμνασίου. Σχολείο μου, το ΣΤ΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Η τελευταία από αυτές τις φωτογραφίες σημειώνει, αντί της ημερομηνίας λήψης, το επόμενο ραντεβού των συμμαθητών: 08 Μαΐου 1986. Δέκα χρόνια μετά!
Μία ανασκαφή στα διάφορα χαρτιά μου, έφερε στο φως μία μικρή λουρίδα αρνητικού φιλμ το οποίο είχε στιγμιότυπα της εκδρομής στους Φιλίππους από την οποία εκδρομή είναι η δεύτερη φωτογραφία του βιβλίου.
Η επιμονή ενός συμμαθητή, και η ένθερμη ανταπόκριση ενός βασικού πυρήνα από εκείνα τα παιδιά, έφερε στα επόμενα χρόνια, πολύ μετά το 1986, κάποιες συναντήσεις ώριμων κυρίων σε ταβέρνες και ταβερνίδια. Σιγά σιγά άρχισαν να παρατηρούνται απώλειες. Χάναμε συμμαθητές όσο περνούσαν τα χρόνια!
Το 1970-71 η Α΄ τάξη μας είχε 770 παιδιά. Το 1971-72 η Β΄ 624. Το 1972-73 η Γ΄ 235 (τότε έγινε η ίδρυση του ΙΓ΄ γυμνασίου αρρένων και εσπασε το ΣΤ΄ στα δύο). Το 1973-74 η Δ΄ 216 (έχουμε πρακτικά και κλασικά τμήματα). Το 1974-75 η Ε΄ 222. Το 1975-76 η ΣΤ' 150.
(Στοιχεία από το βιβλίο του Χαρίλαου Πατρίδα, Ιστορία του ΣΤ΄ Γυμνασίου Αρρένων Θεσσαλονίκης, εκδόσεις Μπίμπης, 2002).
Αποφοίτησα το 1976 από το ΣΤ3 του ΣΤ΄ Γυμνασίου Αρρένων Θεσσαλονίκης για να γίνω την ίδια χρονιά φοιτητής του Φυσικού της ΦΜΣ του ΑΠΘ!
Η φετινή συνάντηση παλαιών συμμαθητών έγινε (Σάββατο μεσημέρι, 23 Μαΐου 2026, ταβέρνα Δίλαβο, Εύοσμος) με το βάρος των πενήντα χρόνων από την αποφοίτησή μας. Πολλή χαρά και συγκίνηση. Πολλή κουβέντα και ιδιαίτερη αναφορά στους απόντες. Όχι μόνο σε εκείνους που δεν τα κατάφεραν να έρθουν και μας έλλειψαν. Σε εκείνους που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν πενήντα ακόμα χρόνια από την τελευταία μας φωτογραφία στα σκαλιά της εισόδου του σχολείου μας και θα μας λείπουν για πάντα!
