Μοτοσυκλέτες κατέβαιναν από Φιλιππαίους
αλλά και ανέβαιναν προς τα εκεί.
Πηγαινοέρχονταν σαν τα κουνούπια, με ήχους δυνατούς και φώτα αναμμένα.
Έψαχνα περίεργες γωνίες για τις λήψεις μου και μια τέτοια ήταν με μένα κάτω στο ποτάμι, μπροστά μου το κοπάδι με τις αγελάδες και ψηλότερα μια εκπληκτική στροφή που δεν έμενε ποτέ άδεια.
Τελικά όλα τα σημεία ήταν κατάλληλα. Από το βάθος του δρόμου ακούγεται ήχος.
Από την απέναντι πλευρά το ίδιο.
Πριν καλά καλά εξαφανιστούν από τον ορίζοντα άλλοι ξεπροβάλλουν
Κι αυτό γίνεται πολλές φορές.
Ο μοτοσυκλετιστής είναι κοινωνικός τύπος, χαιρετάει άμα δει ότι τον προσέχεις.
Επέστρεψα στην κατασκήνωση.
Ξαναβγήκα για λίγες φωτογραφίες από την πύλη.
Πρώτα το εντυπωσιακό γλυπτό
Άφησα την είσοδο της κατασκήνωσης και ξανακατέβηκα στην Αετιά.
Έξω από την ταβέρνα-αποκάλυψη μοτοσυκλέτες,
μέσα moto-gp
και κάτω από τα δυο πλατάνια κουβέντα, κοψίδια και ποτό.
Η εκδήλωση έγινε. Δεν χρησιμοποίησα καμία φωτογραφία.
Ο Γιώργης έβαλε τη Σταυρούλα να διαλέξει κρασί κι έφερε το ψητό αρνί που το κράτησε με νύχια και δόντια για μας
η ετικέτα είναι ζωγραφισμένη από φίλο ζωγράφο
ο Γιώργος και ο Στέργιος Μπατσίλας είναι εξαιρετικά
φιλόξενοι και εγκάρδιοι
είναι σα να γνωριζόμαστε χρόνια
κι ας είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι στην Αετιά.
Η μονάδα με τα αγριογούρουνα των αδελφών Μπατσίλα τροφοδοτεί την ταβέρνα "η τσούργιακα"
κι όποιος ανέβει από Γρεβενά για Σαμαρίνα ή Βασιλίτσα και δεν σταματήσει για ανεβατό και ψητό αρνί ή τηγανιά και λουκάνικο από αγριόχοιρο ας μην πει ότι πέρασε από εκεί. Είναι σα να μην πήγε.
