Δελτίον θνησιμότητος στη Θεσσαλονίκη του 1921

Εφημερίδα Μακεδονία, 25-3-1921. Αν και η πρώτη είδηση είναι αξιοσημείωτη, η δεύτερη τσακίζει κόκκαλα: Κατά το διαρρεύσαν εικοσιτετράωρον απέθανον εν τη πόλει μας οι Αναστ. Καλαϊδοπούλου, Θ. Κοπανάρη, Σ. Σαμαργανίδου, 3 Ισραηλίται και 4 οθωμανοί. Οι Έλληνες με ονοματεπώνυμο, οι άλλοι ως αριθμοί. Ισραηλίται με κεφαλαίο το Ι, οθωμανοί με μικρό το ο. Ανήμερα της Εθνικής Εορτής και πολύ τους ήτανε.

Πηγή: Από τον ψηφιακό θησαυρό της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

Παρουσίαση βιβλίου για την περιοχή των Αμπελοκήπων (1928-1930)

Έγινε χθες η παρουσίαση του βιβλίου των Κώστα Κούρτη, Περσεφόνης Κούρτη Η περιοχή των Αμπελοκήπων την περίοδο 1928-1930. Σχετική ανάρτηση στο blog Πολίτες των Αμπελοκήπων από όπου και η φωτογραφία.

Ένα ακόμα όμορφο βιβλίο, δυτικά της πόλης

Ένας νέος τίτλος εμπλουτίζει τη βιβλιογραφία των Δυτικών Συνοικιών της Θεσσαλονίκης. Προϊόν μόχθου και γνώσης από τη μεριά των συγγραφέων, ένδειξη ωριμότητας του Κέντρου Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης και έμπρακτη αρωγή του Δήμου Αμπελοκήπων.

Θα είμαι στην παρουσίαση του βιβλίου ως ένας εκ των ομιλητών, την Τετάρτη το βράδυ και ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία να διαπιστώσω και εκεί την δυνατότητα να εμπλακεί για τα καλά στην καθημερινότητά μας και στην πολιτική ατζέντα των τοπικών παραγόντων σε όλους τους Δήμους των Δυτικών Συνοικιών της Θεσσαλονίκης η Τοπική Ιστορία.

Ο ήχος της βροχής

Έφτασε στην οθόνη μου χάρις στον Κώστα Κρικέλη του γνωστού Κατοίκου Αμπελοκήπων και με έβγαλε από το αδιέξοδο της αναζήτησης της πρώτης ανάρτησης μετά την καλοκαιρινή αγρανάπαυση. Χαρείτε το και καλή επάνοδο στην ζωοδότρα ρουτίνα μας!

Ανθολογία ποίησης από τη Θεσσαλονίκη εις την Σλαβομακεδονικήν

Αυτές τις μέρες περιδιαβαίνω τα βιβλία που ψηφιοποίησε το Google. Βασικό κίνητρο ήταν η ανακάλυψη στοιχείων για περιοχές από όπου ήρθαν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες παπούδες μου. Βρέθηκαν κάποια. Όταν πληκτρολόγησα και το όνομά μου βρέθηκα μπροστά σε μιαν ανθολογία που την ήξερα και η οποία περιέχει δύο ποιήματά μου.


Παρακάτω όμως συνάντησα και τον παρακάτω τίτλο με παραπομπή στη σελίδα που αντιγράφω και δημοσιεύω:

Solunski poeti

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το βιβλίο:

Τίτλος Solunski poeti: antologija
Συγγραφείς Jorgos Temelis, Zoi Kareli, Jorgos Vafopulos, Hristos Dalias, Nikos-Gavriil Pedzikis, Jorgos Stojanidis, Takis Varviciotis, Sarantos Pavleas, Antos Filitas, Klitos Kiru, Panos Tasitis, Manolis Anagnostakis, Jorgos Joanu, Fedon Politis, Marija Kendru-Agatopulu, Nikos-Aleksis Aslanoglu, Dinos Hristianopulos, Markos Meskos, Prodromos Markoglu, Marija Karajani, Anestis Evangelu, Tolis Nikiforu, Kostis Moskof, Aleksandros Isaris, Rula Alavera, Teodora Daku, Vasilis Papajanis, Janis Dzanis, Aleksis Trajanos, Mirto Anagnostopulu-Pisalidu, Dimitris Dimitriadis, Janis Karadzoglu, Takis Gramenos, Aleksandros Kosmatopulos, Janis Ifantis, Aleksandra Bakonika, Rozana Pavlea, Anastasis Vistonitis, Kostas Sueref, Katerina Karizoni, H.D. Kalajdzis, Hara Hristara, Stavros Zafiriu, Spiros Lazaridis, Vangelis Tasiopulos, Jorgos Kaliendzidis, Sakis Serefas, Hloi Kucumbeli, Evtihija-Aleksandra Lukidu, Marija Arhimandritu, Marija Kardatu, Melita Toka-Karahaliu, Stelios Kukos, Ignatis Huvardas, Sergios Maravelias, Elena Merkenidu, Dimitris Bruhos, Kostas Plastiris, Zoi Samara, Popi Sfalagaku, Maris-Marinos Haralabus, Stiljanos S. Harkianakis, Manolis Kseksakis, Paskal Gilevski, Dimče Isailovski
Εκδότης Detska radost, 1998
ISBN 9989304076, 9789989304071

Η περιέργεια είναι τόση που αναζητώ πλέον τον τίτλο πιο συστηματικά και πέφτω στη σελίδα Νεοελληνική λογοτεχία της Πύλης για την ελληνική γλώσσα όπου βρίσκονται στοιχεία για αυτή την ανθολογία:

Ταυτότητα Έργου
Γλώσσα: Σλαβομακεδονική
Τίτλος: Solunski poeti
Μετάφραση Τίτλου: Ποιητές της Θεσσαλονίκης
Μεταφραστής: Paskal Gilevski
Τόπος Έκδοσης: Skopje
Εκδοτικός Οίκος: Detska radost
Τυπογραφείο: Nova Makedonija, Skopje
Έτος Έκδοσης: 1998
Αριθμός Σελίδων: 270
Υπερκατηγορία: Αυτοτελείς εκδόσεις
Κατηγορία: Ποίηση
Δίγλωσση Έκδοση: όχι
Σημειώσεις Μεταφραστή: όχι
Χρονολόγιο: όχι
Επίλογος: όχι
Βιογραφικά: όχι
Βιβλιογραφικά: όχι
Πρόλογος: 7-11 σελ. Manolis Kseksakis
Αναγνωστικό κοινό: Ευρύ κοινό
Εμπορική Διακίνηση: 2224
Βιβλιοπωλεία: όχι
Με παραγγελία: όχι
Τοπική Διάθεση: όχι
On-line: ναι
Βιβλιοθήκες: 242
Πανεπιστημιακές: όχι
Εθνικές: ναι
Δημοτικές: όχι
Εικονογράφηση: όχι
Παρατηρήσεις: Διαθέσιμο στην ηλεκτρονική διεύθυνση: nubsk.edu.m

Η διεύθυνση είναι λανθασμένη. Προσθέτω ένα k στο τέλος, πληκτρολογώ (nubsk.edu.mk) και


βγαίνω εδώ όπου τα παρατάω πλέον αφού δεν καταλαβαίνω τίποτε. Δεν υπάρχει μετάφραση στα αγγλικά. Καταλήγω κάποια στιγμή σε ένα ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο και το βρίσκω. Το παραγγέλνω. Ελπίζω να φτάσει. Τότε θα δω και εξώφυλλο. Κάποτε επί Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, είχε επικοινωνήσει μαζί μου ο Μανόλης Ξεξάκης και ζήτησε την άδειά μου για να βάλει ποιήματά μου σε μια ανθολογία ποιητών της Θεσσαλονίκης που ετοιμαζόταν. Αυτή είναι, άραγε; Πάντως επιμελητής και χρονιά έκδοσης ταιριάζουν. Βγήκε και σε άλλη γλώσσα; Στα ελληνικά, μήπως; Δεν γνωρίζω.

ΟΚΑΝΑδες και νταλγκάδες

Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση στο διάλογο για τον ΟΚΑΝΑ από τον Συνασπισμό Σταυρούπολης.

Μας το έκλεισαν στα μούτρα!

Κινητοποιηθήκαμε και πάλι.

Δέκα γνωστοί και δέκα κάμερες.

Κλείσαμε για δυο ώρες το κλειστό ΟΚΑΝΑ.

Ο δήμαρχος έτριξε τα δόντια στην κυβέρνηση και έδωσε τελεσίγραφο: μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου θα κάνει υπομονή.

Στις 16 θα ξανακάνει την τελευταία συγκέντρωση και θα τον κλείσει τον ΟΚΑΝΑ. Το είπε περισσότερες από εβδομήντα φορές το Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, όλοι εδώ. Εγώ πάντως κρατάω και μια πισινή για καμιά συγκέντρωση και μέσα στο 2010. Τον Οκτώβριο του 2010 έχει δημοτικές εκλογές.

Σημειώνω πως σ' αυτήν την συγκέντρωση ΥΠΗΡΧΑΝ στελέχη της αντιπολίτευσης της διοίκησης. Το 2006, οι τότε αντιπολιτευόμενοι και νυν διοικούντες, είχαν ακροβολιστεί στα γύρω στενά και μετρούσαν παρουσίες. Τώρα μιλάνε αυτοί στις κάμερες. Είναι αλλιώς, πώς να γίνει!

Δεν δημοσιεύω άλλες φωτογραφίες. Θα δημοσιευτούν, έτσι κι αλλιώς στα προεκλογικά φυλλάδια ως τεκμήρια αγώνων και νικών.

Προσοχή παρακαλώ στην ανακοίνωση που λάμπει στο τζάμι στη δεύτερη φωτογραφία.

Λίμνη Ηλιολούστου: ένα χειροποίητο κομψοτέχνημα

- Πάλι στο πλαστικό, έκανα μπάνιο! Μια λίμνη κανονική με νερό και χώμα δεν υπάρχει σ' αυτό το χωριό; Για ψαράκια, δεν το συζητώ, μη με πουν και πλεονέκτη...


-Μα πού οδηγεί αυτός ο δρόμος;

-Το Μάτι του Διαβόλου δεν είναι εκείνο στο βάθος; Κι αυτό μπροστά τι είναι; Βλέπω καλά;

-Λίμνη; Με νερό; Στο Ηλιόλουστο; Και προσπεράσαμε και άλογα να βόσκουν; Καλά το Κιλκίς στη Μακεδονία δεν είναι; Φτυστή η Σκοτία... Ώρα είναι να εμφανιστεί κι ο Χαϊλάντερ ο Αθάνατος... Άκου λίμνη στο Ηλιόλουστο!


-Είναι, άραγε βαθειά; Κι αυτοί τι κάνουν; Ψαρεύουν; Δηλαδή η λίμνη, εκτός που έχει νερό, έχει και ψάρια;

-Άκου να μαθαίνεις πουλάκι. Με τα χεράκια μας τη φτιάξαμε, εδώ στη Μάγαρα. Δέκα μέτρα βάθος έχει και κάτι τόνους ψάρια. Βάλαμε και σωλήνες για να φεύγουν τα νερά με την υπερχείλιση γιατί προχθές με τις βροχές κοντέψαμε να τη χάσουμε. Μια περίφραξη να αξιωθούμε να βάλουμε και να έρχεται ο κόσμος να χαίρεται πουλιά και ψάρια. Βάλαμε και δέντρα γύρω γύρω. Παράδεισος θα γίνει. Γι' αυτό λέω, μια περίφραξη. Μόνο τα υλικά θέλουμε. Τα υπόλοιπα με τα χεράκια μας. Όλο το χωριό.

ΟΚΑΝΑ και αγωνιστές

2006, εκδήλωση του Δήμου Σταυρούπολης για τον ΟΚΑΝΑ:

2009, εκδήλωση του Δήμου Σταυρούπολης για τον ΟΚΑΝΑ:

Η εκδήλωση είναι ίδια. Τότε 8 χρόνια λειτουργίας του ΟΚΑΝΑ, τώρα 11.
Ο φορέας διοργάνωσης ο ίδιος. Δήμος Σταυρούπολης.
Το βασικό αίτημα, ίδιο. Φτάνει πια!
Η πρόταση, ίδια. Διασπορά του προγράμματος.
Ακόμη και η προωθημένη εκδοχή της πρότασης, ίδια. Κάθε ασθενής στον τόπο του.

Οι τωρινοί διοργανωτές, έλεγαν τον δήμαρχο του τότε κρυπτορατσιστή που φανερώθηκε.
Η Αυγή είχε ξεσαλώσει: ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ ΝΕΡΟ ΟΙ ΧΡΗΣΤΕΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ήταν ο υπέρτιτλος πάνω από τον τίτλο Άγριος ρατσισμός στη Σταυρούπολη κατά του ΟΚΑΝΑ.

Το Νοέμβριο του 2007 ανακοινώθηκε χρονοδιάγραμμα κινητοποιήσεων που έληγε τον Απρίλιο του 2008. Έχουμε Ιούλιο του 2009.
Οι καλοί του τότε είναι οι κακοί του τώρα και οι κακοί του τότε είναι οι καλοί του τώρα.

Αυτό το, χαμηλού επιπέδου, γαϊτανάκι κρατάει χρόνια, θα διαρκέσει και άλλο και το σέρνουν με περισσή χαρά πολιτικοί της κεντρικής εξουσίας αλλά και πολιτικοί των τοπικών κοινωνιών.

Θα πάω σ' αυτήν την εκδήλωση, επειδή μου κακοφάνηκε που δεν ήρθαν τότε αυτοί που με καλούνε σήμερα. Κι επειδή, τελικά, τη νύφη θα την πληρώσουν αθώοι!

Στρατόπεδο Παύλου Μελά: ανοιχτό, ελεύθερο, χώρος φυσικού κάλλους

Για άλλη μια φορά μπαίνω στο στρατόπεδο Παύλου Μελά από την είσοδο της Αγίας Βαρβάρας, αφού πια αυτή η αλάνα έχει καθιερωθεί σαν χώρος εκδηλώσεων, είτε οι επισκέπτες αναμένονται να είναι πέραν των χιλίων είτε γύρω στους εκατό. Δεξιά στο βάθος, τα ηχητικά της εκδήλωσης και αριστερά, οι σκηνές για το κάμπιγκ. Διήμερο Φεστιβάλ της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών, πρώτη μέρα.

Ένας γνώριμος από παλιά με ξεναγεί στο μικρό κήπο με τις ντοματιές...

...και τους πανσέδες στην είσοδο ενός από τα μακρόστενα διατηρητέα κτίρια του στρατοπέδου. Το φύτεμα λαχανικών και φυτών είναι η πρώτη συμβολική κίνηση της Συνέλευσης, από την Πρωτομαγιά του 2009 που πρωτομπήκανε στο χώρο. Τα φροντίζουνε σχεδόν καθημερινά.

Στο εσωτερικό μια έκθεση φωτογραφίας...

...και απ' έξω το σήμα κατατεθέν του στρατοπέδου: κτίρια ιστορικής μνήμης, αρχιτεκτονικής αξίας, φύση πρωτογενής, αγνή...

...ιδανικό μέρος για συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων.

Οι απόψεις ενδιαφέρουσες, το επίπεδο καλό μα το κυριώτερο: προθέσεις και κίνητρα αισθητικά και ιδεολογικά, άρα νεανικά, άρα ελπιδοφόρα. Φυσικά και ακούστηκαν υπερβολές, φυσικά φάνηκε μια απόσταση από ό,τι χαρακτηρίζεται θεσμός και σημαδεύεται από εκλογές και αντιπροσώπους. Νέοι και νέες που δεν διεκδικούν αλλά θέλουν να ζήσουν το αυτονόητο: ελευθερία κινήσεων σε ένα χώρο με πολύ χώμα, ζωοφόρο πράσινο, αιμάτινη μνήμη. Κι ας μην ξέρουν λεπτομέρεις κι ας αγνοούν γεγονότα κι ας αδικούν και μερικούς που τους θεωρούν κατοίκους της άλλης όχθης. Κατά βάση: ελεύθερη βούληση, ίσως ρομαντική μα και αγωνιστική ταυτόχρονα. Ευθύς λόγος και λαμπερά μάτια που κοιτάζουν αυτόν που μιλάει.

Ο κόσμος έρχεται με το σούρουπο. Όπως και να έχει το πράγμα η μουσική συγκεντρώνει περισσότερο πλήθος από μια συζήτηση. Διαρκές αίτημα της συζήτησης το άνοιγμα στην κοινωνία και η συμμετοχή της στα δρώμενα περί του Παύλου Μελά. Κοινωνία. Έτσι την έλεγαν. Όχι καφενεία με μπιρίμπα και σαχλοκουβέντες, όχι προποτζίδικα με ξερόλες που χάνουν πάντα παρά λίγο, όχι κομμωτήρια και life style γυμναστήρια. Όχι. Κοινωνία. Που τον ίδιο ακριβώς χώρο που η Συνέλευση φαντάζεται ελεύθερο από ιδιοκτήτες και συρματοπλέγματα γεμάτο ζωή, η Κοινωνία αυτή τον θέλει ελεύθερο από ιδιοκτήτες και συρματοπλέγματα για να τον κάνει τζάμπα πάρκιγκ.

Η Συνέλευση δεν ζήτησε ούτε την άδεια, ούτε τη συνδρομή κανενός για να στήσει το φεστιβάλ. Δροσερές μπύρες κάναν συντροφιά στο υπομονετικό κοινό που περίμενε να τελειώσουν τα προβλήματα προετοιμασίας των σχημάτων και των τεχνικών...

...τα προβλήματα αυτά δεν τελείωναν εύκολα και γύρω στις δέκα και μισή τη νύχτα, τελείωσαν τα δικά μου αποθέματα σε αντοχή στην ορθοστασία και έφυγα. Δεν ξέρω αν μπορέσω να πάω και σήμερα επειδή έχω άλλα κατά νου, αλλά μιαν ακόμη γεύση από την όμορφη συζήτηση θα ήθελα να έχω, είτε εκεί στον κηπάκο του Παύλου Μελά είτε στο στέκι τους στους Αμπελόκηπους.

Καλή δύναμη τους εύχομαι και να μη θολώσει ποτέ το λαμπερό τους βλέμμα.

Το μαύρο των ζωντανών είναι ένα ωραίο χρώμα

Εξαιρετική παράσταση στη Μονή Λαζαριστών, χθες. Συνεχίζεται σήμερα και αύριο. Καλό θα είναι να πάει κανείς λίγο νωρίτερα ώστε να προλάβει να διαβάσει το πρόγραμμα που είναι τυπωμένο στα ελληνικά και δίνει την ουσία της παράστασης καθώς και τα τραγούδια σε αγγλικό στίχο και ελληνική μετάφραση.

Μια ντροπή και μια ελπίδα

Να μη γίνει το στρατόπεδο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ χώρος για λαθρομετανάστες (ομάδα στο facebook) με 2.279 μέλη.

Περιγραφή της ομάδας στο facebook: ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ 3.500 ΞΕΝΟΥΣ ΕΔΩ......ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ..........ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.....

Τα σχόλια που δημοσιεύονται σ' αυτήν την ομάδα ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ κάθε επιχείρημα όσων αντιτίθενται στην μετατροπή του στρατοπέδου Παύλου Μελά σε Κέντρο Υποδοχής Λαθρομεταναστών. Είναι ντροπή. Καθαρή και χωρίς μισόλογα. Ας το σκεφτούν όσοι βιάστηκαν να σπείρουν "αγωνιστικούς" ανέμους. Τώρα πρέπει ΑΥΤΟΙ πρώτοι να θερίσουν τις θύελλες του μίσους και της ανοησίας.

Από την άλλη μεριά, κάτι φαίνεται να κινείται και εκτός δημοτικών γραφείων. Αρχίζει να γίνεται κοινωνική υπόθεση το θέμα του στρατοπέδου Παύλου Μελά; Τι να πω;

Θα πάω σ' αυτό το φεστιβάλ και δεν θα γίνω φίλος της ομάδας στο facebook.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ / μονόπραχτο άπαιχτο

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζο, Καραγκιόζο, πού είσαι μωρέ αφιλότιμε;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Πρόσεχε τα λόγια σου Χατζατζάρη. Δεν μιλάς σε όποιον όποιον. Αγωνίζομαι.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ποιο αγώνισμα μπορείς να κάνεις σ’ αυτήν την ηλικία;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Το μαύρο άσπρο.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Παίζεις σκάκι βρε και δεν είπες τίποτε;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Κάνεις καταδύσεις;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Αέρας κοπανιστός.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Τι λες μωρέ και δεν καταλαβαίνω;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Μπορώ να κάνω το άσπρο μαύρο, πουλάω φύκια για μεταξωτές κορδέλες και αραδιάζω αέρα κοπανιστό.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Αυτό το κάνεις μια ζωή. Τώρα έγινε αγώνας;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Αυτό που είχα έμφυτο Χατζατζάρη, λέγεται επικοινωνιακή ικανότητα.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Και πληρώνεσαι γι’ αυτό;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Εγώ που το έχω έμφυτο δεν πιάνεται φαίνεται. Άλλοι που το σπουδάξανε πληρώνονται.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Πες μου βρε και μένα μήπως πιάσω κι εγώ μια θεσούλα. Ποιος τους πληρώνει;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ο δήμαρχος τους πληρώνει Χατζατζάρη, από την τσέπη σου κι από την τσέπη μου.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Και πώς σου ήρθε τώρα να αξιοποιήσεις το ταλέντο σου στη μπουρδολογία;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Γιατί οι άλλοι μπουρδολόγοι είναι καλλίτεροι; Ξέρεις τι εύκολο είναι;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Για δώσε μου ένα παράδειγμα.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να σου δώσω. Είσαι ας πούμε υποψήφιος δήμαρχος στη Σταυρούπολη. Και ο κανονικός δήμαρχος προσπαθεί να διώξει τον ΟΚΑΝΑ από το Ψυχιατρείο επειδή μαζεύονται εμπόροι ναρκωτικών και διαόλοι και λέει πως το σωστό είναι ο κάθε δήμος να φροντίζει τα δικά του παιδιά και κάνει και συγκέντρωση για να διαδηλώσει τις απόψεις του και βάζει και την αστυνομία να κάνει πιο συχνές περιπολίες στις γειτονιές.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ναι.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τι τον συμβουλεύεις αυτόν τον υποψήφιο;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Να υποστηρίξει τον κανονικό δήμαρχο.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Όχι, όχι, όχι. Του λες να πει τον κανονικό δήμαρχο ρατσιστή, του λες να τον πει ανίκανο και του λες να δηλώνει έτοιμος να λύσει το πρόβλημα όταν ο λαός τον ψηφίσει.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Κι άμα τον ψηφίσει;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τότε παίρνεις τα λόγια του προηγούμενου, τα αλλάζεις λίγο και τα βάζεις στο στόμα του καινούριου. Αντί να λες κάθε δήμος τα παιδιά του λες κάθε ασθενής στον τόπο του.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Άλλο παράδειγμα;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Θέλει ο κανονικός δήμαρχος να πάρει το στρατόπεδο Παύλου Μελά και να το κάνει Μητροπολιτικό Πάρκο. Πιάνει που λες το νόμο, τον διαβάζει, πιάνει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και του λέει τις ιδέες του, πιάνει επιστήμονες και τους βάζει να στήσουν μια μελέτη αξιοποίησης του στρατοπέδου και ούτε λίγο ούτε πολύ καταφέρνει να εξασφαλίσει για τη Σταυρούπολη 330 στρέμματα κατά κυριότητα και στα 35 στρέμματα που μένουν έχει 13 στρέμματα δασάκι, προγραμματίζει ένα κτίριο για το ΙΚΑ που δεν έχει η Σταυρούπολη και σπίτια με συντελεστή 0,8 ή 1 για τους αξιωματικούς όπως το θέλει και ο νόμος. Και αντί να βιαστεί να το τελειώσει άρον άρον, το τραβάει μέχρι το τέλος της θητείας του. Τι συμβουλεύεις στον υποψήφιο δήμαρχο;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Να πει κι ευχαριστώ στον κανονικό που αφήνει τέτοια προίκα στην πόλη.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Όχι, όχι, όχι. Του λες να πει εργολάβο που θέλει να γεμίσει με μπετόν το στρατόπεδο τον κανονικό δήμαρχο, του λες να πει πως αυτός θα το κάνει μόνο πράσινο και δεν θα βάλει ούτε ένα τούβλο και τον βάζεις να μιλάει στα ραδιόφωνα και στις εφημερίδες και να λέει μόνο: Αυτοί τσιμέντο, εγώ πράσινο. Αυτοί τσιμέντο, εγώ πράσινο.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Και δεν είναι καλό να γίνει όλο το στρατόπεδο πράσινο χορταράκι;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Όλα ή τίποτα σημαίνει τίποτα. Το θέμα είναι να φανεί πως φταίει άλλος κι όχι εσύ που το λες. Η κακιά κυβέρνηση που δίνει μόνο τα 330 από τα 365 στρέμματα, ο κακός πρώην δήμαρχος που κάθισε κι έστηνε επιτροπές και μελέτες αντί να βγαίνει στο ράδιο και στην τηλεόραση. Πρόσεχε Χατζατζάρη! Δεν λες ότι ο παλιός δήμαρχος κέρδισε 330 στρέμματα. Λες πως ο καινούριος δεν θέλει πολυκατοικίες στρατιωτικών.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Κι άμα τον πιστέψει ο ψηφοφόρος και τον βγάλει δήμαρχο;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τότε κάνει αγώνες.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Τι αγώνες;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Εικονικούς. Δημοσιεύω άρα υπάρχω.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Δεν γίνονται αυτά.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Αν γίνονται; Άκου έναν ωραίο αγώνα. Βγαίνει ο Χαρδαβέλας στην τηλεόραση, μεσάνυχτα Τετάρτης και λέει πως το στρατόπεδο Παύλου Μελά μπορεί να γίνει Κέντρο Υποδοχής Λαθρομεταναστών. Σκέφτεσαι εσύ ως τσίφτης επικοινωνιολόγος: Πόσα άτομα χρειάζονται για να γεμίσει μια φωτογραφία με κοντινό πλάνο; 20; 30; Ωραία. Αρπάζεις την ευκαιρία τρέχεις στο δήμαρχο, τον ξυπνάς και του λες: Πόσους αντιδημάρχους έχετε; Πέντε. Πόσους πρώην αντιδημάρχους που δεν θύμωσαν που έχασαν τη θέση; Τρεις-τέσσερις. Πρόεδρο δημοτικού συμβουλίου έχετε; Έχω. Γραμματέα; Έχω. Επιστημονικούς συνεργάτες έχετε; Πώς δεν έχω. Νομικά πρόσωπα έχουμε στο δήμο; Έχουμε. Προέδρους έχουν; Φυσικά και έχουν με τα έξοδα παράστασής τους με τα σέα τους με τα μέα τους. Κανένας υπάλληλος δεν θα δουλεύει εκεί κοντά; Θα δουλεύει. Να τη η φωτογραφία. Ορίστε και η λεζάντα: «Κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα κάτοικοι του δήμου Σταυρούπολης συγκεντρώθηκαν χτες λίγο μετά τις 5 μμ στο χώρο και διατράνωσαν την αντίθεσή τους διεκδικώντας παράλληλα την απόδοση του στρατοπέδου». Το ότι εκεί μέσα δεν θα υπάρχει ούτε ένας Σταυρουπολίτης που να περπάτησε και να πήγε μέχρι εκεί για να υπερασπιστεί το στρατόπεδο δεν έχει καμία σημασία.
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ο προηγούμενος δήμαρχος που ήθελε μόνο τους Σταυρουπολίτες στον ΟΚΑΝΑ ήταν ρατσιστής κι αυτός που δεν θέλει τους λαθρομετανάστες είναι αγωνιστής;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Αμέ; Τώρα βγαίνει και λέει: Τους βλέπετε; Θέλουν να βάλουν μπετόν και λαθρομετανάστες στο στρατόπεδο ενώ εγώ το θέλω μόνο πράσινο. Δεν λέει ότι δεν βάζει την υπογραφή του στο έτοιμο σχέδιο μελέτης του προηγούμενου δημάρχου, να πάρει πακέτο 330 στρέμματα. Δεν λέει ότι δεν το κάνει επειδή δεν βολεύει το κόμμα που τον στηρίζει και επειδή δεν ξέρει τι να το κάνει άμα το πάρει. Λέει πως θα έρθουνε λαθρομετανάστες. Σοφό. Κι αν τελικά πάνε αλλού οι λαθρομετανάστες θα βγαίνει και θα λέει πώς νίκησε ο λαός της Σταυρούπολης με τους αγώνες του άξιου δημάρχου του. Σαν να τα ακούω τα παπαγαλάκια: «Η άμεση και αποφασιστική αντίδραση του Δημάρχου, (…) στην είδηση-βόμβα ότι το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά πρόκειται να γίνει στρατόπεδο συγκέντρωσης λαθρομεταναστών δεν αφήνει κανένα περιθώριο σε "επικίνδυνα" μυαλά που ετοίμαζαν δυσάρεστες εκπλήξεις για τη Σταυρούπολη και τους κατοίκους της.
Χωρίς ταλαντεύσεις και δισταγμούς μαζί με τους πολίτες κατήγγειλε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τις επαπειλούμενες εξελίξεις. Το αποτέλεσμα ήταν το θέμα να αναδειχθεί σε τέτοιο βαθμό που όσοι είχαν εγκληματικές ιδέες για τη Σταυρούπολη να υποχωρήσουν, χωρίς, πιστεύουμε, να ξανακάνουν στο μέλλον οποιαδήποτε παρόμοια σκέψη».
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Τους κατατρόμαξε η οικογενειακή φωτογραφία που δημοσίευσε ο δήμαρχος από τη διαμαρτυρία για τους λαθρομετανάστες; Και γιατί δεν τους τρομάζει και με το ίδιο το στρατόπεδο, να τον φοβηθούν που είναι τόσο καταφερτζής, να του το δώσουν επιτέλους να ησυχάσουν μια κι έξω; Γίνονται τέτοια πράγματα βρε Καραγκιόζο μου; Αυτά ούτε στο δικό μας μπερντέ δεν γίνονταν.
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Εμείς ήμασταν Λαϊκό Θέατρο Σκιών Χατζατζάρη. Αυτοί είναι σκιές που παίζουν θέατρο στο λαό.

Η φωτογραφία είναι από τον "Αγγελιοφόρο", 18.6.2009

Ο Δον Κιχώτης πέθανε, τα τερτίπια του μένουν

Απίστευτο κείμενο.
Για όποιον έχει ακόμα αμφιβολίες ότι το στρατόπεδο Παύλου Μελά είναι ΜΟΝΟ προεκλογικό τέχνασμα για ΚΑΘΕ εκλογική μάχη από αυτούς που ΤΩΡΑ εμποδίζουν την απόδοσή του στους πολίτες με βάση τη μελέτη του 2006. Τηρώντας μια δεοντολογία, δεν το αναδημοσιεύω εδώ. Δυστυχώς μπορούν να το δουν μόνο οι φίλοι του συγγραφέα του στο facebook.
Έστησε ο δήμαρχος Σταυρούπολης έναν ανεμόμυλο, τον πολέμησε, τον κατανίκησε και θριαμβολογεί ο φίλος μου στο διαδίκτυο.
Μένω άφωνος.
Το νέο δόγμα φαίνεται να είναι: Αν η πραγματικότητα δεν μου αρέσει, στήνω άλλη πραγματικότητα.

update, 19:35: Δεν ήξερα ότι το κείμενο αυτό κυκλοφόρησε σαν προκήρυξη της παράταξης "ανθρώπινη Σταυρούπολη" το προηγούμενο Σάββατο.
Το αναδημοσιεύω (τα bold γράμματα από εμένα) κι εγώ λοιπόν επειδή είναι μια κλασική περίπτωση δημαγωγίας:

Το στρατόπεδο "Παύλου Μελά" δε θα γίνει στρατόπεδο συγκέντρωσης λαθρομεταναστών

Η άμεση και αποφασιστική αντίδραση του Δημάρχου, Σάββα Σερασίδη, στην είδηση-βόμβα ότι το πρώην στρατόπεδο «Παύλου Μελά» πρόκειται να γίνει στρατόπεδο συγκέντρωσης λαθρομεταναστών δεν αφήνει κανένα περιθώριο σε «επικίνδυνα» μυαλά που ετοίμαζαν δυσάρεστες εκπλήξεις για τη Σταυρούπολη και τους κατοίκους της.
Χωρίς ταλαντεύσεις και δισταγμούς μαζί με τους πολίτες κατήγγειλε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τις επαπειλούμενες εξελίξεις. Το αποτέλεσμα ήταν το θέμα να αναδειχθεί σε τέτοιο βαθμό που όσοι είχαν εγκληματικές ιδέες για τη Σταυρούπολη να υποχωρήσουν, χωρίς, πιστεύουμε, να ξανακάνουν στο μέλλον οποιαδήποτε παρόμοια σκέψη.
Η αξία του ανθρώπου δεν υπερασπίζεται μέσα σε ΓΚΕΤΟ. H συγκέντρωση 3500 ανθρώπων στο στρατόπεδο στην καρδιά της πόλης δεν υπηρετεί καμιά πανανθρώπινη αξία και θα έχει οδυνηρές συνέπειες στη ζωή των κατοίκων της περιοχής.
Την έλλειψη ολοκληρωμένης και αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής και τον εξωραϊσμό του κέντρου της Αθήνας δε θα τα πληρώσει πάλι ο Σταυρουπολίτης.
Αγαπητοί συνδημότες,
Ζούμε τις τραγικές συνέπειες από την εγκατάσταση του ΟΚΑΝΑ και είναι επιλογή μας να αγωνιζόμαστε με κάθε μέσο για να τις εξαλείψουμε. Με τη δυναμική μας παρέμβαση αποτρέψαμε τη μετατροπή του στρατοπέδου «Παύλου Μελά» σε στρατόπεδο συγκέντρωσης λαθρομεταναστών. Με τη συνέχεια των αγώνων θα πετύχουμε τη μετεξέλιξη του χώρου σε Μητροπολιτικό Πάρκο .Όσοι σκέφτονται να απειλήσουν το ΟΡΑΜΑ για το Μητροπολιτικό Πάρκο «Παύλου Μελά» με επιλογές που έρχονται από το μαύρο παρελθόν της ανθρωπότητας, είναι καταδικασμένοι να αποτύχουν.
Σας καλούμε όλους σε επαγρύπνηση και συστράτευση για να διασφαλίσουμε το δικαίωμα στη ζωή, στην περιουσία και την κοινωνική ειρήνη.
Η Σταυρούπολη ήταν πάντα πόλη πολυπολιτισμική και φιλόξενη. Αυτό μπορούν να το επιβεβαιώσουν οι μετανάστες και πρόσφυγες που ζουν χρόνια τώρα στις γειτονιές της. Ωστόσο μόνο εάν είναι οργανωμένη η κοινωνική ένταξη των μεταναστών στη βάση της τήρησης των νόμων, μπορούμε να προστατέψουμε την κοινωνική συνοχή και να προάγουμε την αρμονική συνύπαρξη της πλούσιας σε οφέλη για όλη την κοινωνία διαφορετικότητας των ανθρώπων.
Όλοι μαζί με τους αγώνες μας μπορούμε να κάνουμε τη
Σταυρούπολη ανθρώπινη πόλη.

Ήθη επίδοξων σωτήρων...

Θα μας σώσει κι αυτός. Με λεφτά του Δημοσίου και με κατάχρηση εξουσίας, εκμεταλλευόμενος έναν τίτλο που κέρδισε εξ αιτίας μιας υπηρεσιακής διαδρομής, αναγγέλλει την κάθοδό του στον τοπικό πολιτικό στίβο χρησιμοποιώντας σαν ταχυδρόμους τους μαθητές και τις μαθήτριες του σχολείου του οποίου την διεύθυνση του εμπιστεύτηκε η Ελληνική Πολιτεία. Δεν την ξεχνάει όμως. Δεν θα αγωνιστεί μόνο για το καλό του δήμου αλλά και της πατρίδας. Τώρα τι τον έπιασε και δεν θέλει να ασχοληθεί και με το καλό της Ευρώπης και του κόσμου όλου, δεν μπορώ να το καταλάβω.

Του λέω λοιπόν, εμένα προσωπικά, να με εξαιρέσει. Ας μην ασχοληθεί με το καλό μου. Να πάει αλλού. Το ενδιαφέρον του, εννοώ. Κι άλλοι είναι εκπαιδευτικοί και έχουν και πολιτική δραστηριότητα αλλά δεν τα ξεφτιλίζουν όλα για να βγουν δημοτικοί σύμβουλοι.

Τέτοια άτομα θα δώσουν στην τοπική αυτοδιοίκηση την αίγλη που της στερεί η συγκεντρωτική κεντρική διοίκηση; Αλίμονό μας.

Τα 12.499 κουκιά της Σταυρούπολης

Δήμος Σταυρούπολης, Θεσσαλονίκης
Ημέρα:8/6
Ώρα:1:59
Εκλογικά τμήματα: 41/41 (100.00%)
Εγγεγραμμένοι: 24.323
Ψήφισαν: 12,499 (51,39%)
Εγκυρα: 12,181 (97,46%)
Ακυρα: 225 (1,80%)
Λευκά 93 (0,74%)

Έλαβον:

ΠΑ.ΣΟ.Κ: 4.306 ψήφους με ποσοστό 35,35%
(Το 2004 έλαβε 5.566 ψήφους με ποσοστό 34,96% )
Αν και η αποχή ξεπέρασε το 48%, ΕΧΑΣΕ 1260 ψήφους κι όμως λέει ότι ΝΙΚΗΣΕ!

Νέα Δημοκρατία: 2.877 ψήφους με ποσοστό 23,62%
(Το 2004 έλαβε 5.694 ψήφους με ποσοστό 35,76%)
ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ όπως και να το δεις. Το ερώτημα μάλλον δεν είναι πού πήγαν αυτοί οι ψήφοι αλλά πού τις βρήκε το 2004;

Κ.Κ.Ε.: 1.424 ψήφους με ποσοστό 11,69%
(Το 2004 έλαβε 2.105 με ποσοστό 13,22%)
ΕΧΑΣΕ 681 ψήφους. Μην ξεχνάτε και την αποχή αν και το δικό τους ποσοστό σ' αυτήν, μάλλον μικρό είναι.

ΛΑ.Ο.Σ: 1.220 ψήφους με ποσοστό 10,02%
(Το 2004 έλαβε 1.342 ψήφους με ποσοστό 8,43%)
ΕΧΑΣΕ 122 ψήφους, αλλά τους έχασε κι ας είναι θριαμβευτής των ευρωεκλογών πανελλαδικά!

ΣΥ.ΡΙΖ.Α: 693 ψήφους με ποσοστό 5,69%
(Το 2004 έλαβε 663 ψήφους με ποσοστό 4,16% )
ΑΥΞΗΣΕ και ψήφους και ποσοστό με την αποχή να τον χτυπάει κι αυτόν την πόρτα, ξέρω τι λέω.

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: 500 ψήφοι με ποσοστό 4,10%
(Το 2004 έλαβαν 153 ψήφους με ποσοστό 0,96%)
ΘΡΙΑΜΒΕΥΣΑΝ όπως και να το δεις.
Όμως θέλω να τους δω και στη Σταυρούπολη της ΔΙΑΝΑ, του ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ, της (τρε)ΛΑΓΚΑΔΑ ως φυσικές παρουσίες. Δεν θέλω να εμφανίζονται μόνο με τη μορφή ψήφων σε εκλογές; Επειδή 500 ψηφοφόροι οικολόγοι ριζοσπάστες, εναλλακτικοί δεν είναι αμελητέα ποσότητα σε μια συνοικία 60.000 μεν κατοίκων αλλά 12.499 ψηφοφόρων. Και τι τους νοιάζει αυτούς τι θέλεις εσύ, αφού δεν τους ψήφισες, θα μου πεις. Δεν τους νοιάζει πράγματι, θα σου πω κι εγώ.

Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο: 465 ψήφους με ποσοστό 3,82%.
Σταυρουπολίτης ο Παπαθεμελής, Παοκτζής ο Ζουράρις, πολύ θέλει; Μετερίζι του Μακεδονικού η Σταυρούπολη.

Οικολόγοι Ελλάδας: 89 ψήφοι με ποσοστό 0,73%

Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών
(Φύση, Κυνήγι, Ψάρεμα, Παράδοση): 86 ψήφοι με ποσοστό 0,7%
Και κυνηγούς και (κυρίως) ψαράδες έχει η Σταυρούπολη. Μόνο μη δούμε εκτροφείο θηραμάτων στου ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ, γιατί το ψάρεμα στον ΔΕΝΔΡΟΠΟΤΑΜΟ δεν θα το δούμε με τίποτε!

Ενωση Κεντρώων: 74 ψήφοι με ποσοστό 0,61%
(Το 2004 έλαβε 180 ψήφους με ποσοστό 1,13% )
ΕΧΑΣΕ 106 ψήφους. Τον έφαγαν τα χαλιά και τα κοσμήματα που δημοπρατούνται στα μικρά τοπικά κανάλια τον Λεβέντη. Πού οι καλές εποχές που ανέμιζε τον φραπέ του σε όποια οθόνη έβρισκε εύκαιρη!

Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή: 72 ψήφοι με ποσοστό 0,59%

Δημ. Βεργής, ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ: 71 ψήφοι με ποσοστό 0,58%
(Το 2004 έλαβε 68 ψήφους με ποσοστό 0,43%)
ΚΕΡΔΙΣΕ τρεις ψήφους.

Δράση: 66 ψήφοι με ποσοστό 0,54%
Φίλοι του Μάνου ή του Μπουτάρη;

Λ.ε.υ.κ.ό: 43 ψήφοι με ποσοστό 0,35%

Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.): 35 ψήφοι με ποσοστό 0,29%

ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟ ΚΚΕ: 34 ψήφοι με ποσοστό 0,28%
(Το 2004 έλαβε 79 ψήφους με ποσοστό 0,50%)
ΕΧΑΣΕ 45 ψήφους.

Κόμμα Νέων: 24 ψήφοι με ποσοστό 0,20%

Ελληνικό Κίνημα Αμεσης Δημοκρατίας: 19 ψήφοι με ποσοστό 0,16%

Εργατικό Επαναστικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές): 17 ψήφοι με ποσοστό 0,14%

Κοινωνία: 15 ψήφοι με ποσοστό 0,12%

Ελληνική Ενότητα: 13 ψήφοι με ποσοστό 0,11%

Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο: 12 ψήφοι με ποσοστό 0,10%
(Το 2004 έλαβε 13 ψήφους με ποσοστό 0.08%)
ΕΧΑΣΕ μία ψήφο. Μικρό το κακό αν σκεφτείτε την δυναμική παρουσία του Μακεδονικού Μετώπου του Παπαθεμελή στη Σταυρούπολη.

Κόμμα Φιλελευθέρων: 8 ψήφους με ποσοστό 0,07%

Α.Σ.Κ.Ε.: 7 ψήφους με ποσοστό 0,06%
(Το 2004 έλαβε 41 ψήφους με ποσοστό 0,26%)
ΕΧΑΣΕ 34 ψήφους, σα να λέμε έχασε τη λαϊκή βάση και έμειναν τελευταίοι ψηφοφόροι τα κομματικά μέλη!

φιλελεύθερη συμμαχία: 6 ψήφοι με ποσοστό 0,05%

Ο.Α.Κ.Κ.Ε. Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ: 5 ψήφοι με ποσοστό 0,04%
(Το 2004 έλαβε 18 ψήφους με ποσοστό 0,11%)
ΕΧΑΣΕ 13 ψήφους.

Πατριωτικό Ανθρωπιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΝΑ.Κ): Τίποτα.
Χάλασε την καλή εικόνα της Σταυρούπολης που σε όλους κάτι έδωσε. Δεν βρέθηκε ούτε ένας πατριώτης;

Η ανωτέρω δημοσίευση είναι μία προσφορά του τσαλιμιού στους πολιτικούς της Σταυρούπολης που ετοιμάζονται για τη μεγάλη μάχη των δημοτικών εκλογών του 2010. Απάνω τους αδέρφια και μην ξεχνάτε:

Αυτοί είναι οι μισοί.

Τους άλλους μισούς ξετρυπώστε τους μόνοι σας!

Καλό βόλι!

Μαλοφτσιανά λουλούδια και χόρτο του Λεμπέτ

Ηλιόλουστο. Παλιότερα Μάλοφτσα. Χωριό του Κιλκίς.
Τριανταφυλλιά της αυλής. Καλλιεργείται από τους νοικοκυραίους και τα άνθη της μπαινουν σε βάζα είτε φρέσκα είτε ως γλυκό του κουταλιού...

Κάμπος Ηλιολούστου. Ανάμεσα στα σιτάρια, μια χρωματιστή όαση. Βιότοπος. Μέχρι νεωτέρας από κανέναν που γνωρίζει καλύτερα τα της φύσης, ας επιμείνουμε στην ονομασία "γλαδιόλα του αγρού". Αυτοφυές...

... όμορφο...

...υπάκουο φυτό...

...που μπορεί να καταλήξει γεύμα σε ζωντανά του κάμπου ή στα χέρια κάποιου φυσιολάτρη.

Έχουμε φτάσει στις Καστανιές. Παλιότερα Καρπασέλ. Στό βάθος η Γαλέ για τους πόντιους του Ηλιολούστου. Οι βλάχοι δεν ξέρω πως το λένε. Στη βιβλιογραφία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου πάντως αναφέρεται ως Το Μάτι Του Διαβόλου, αφού ήτανε βουλγάρικο παρατηρητήριο.

Αυτές οι παπαρούνες, κάτω από το Μάτι του Διαβόλου, θα μπορούσαν να είναι λίγο από το αίμα που χύθηκε σ' αυτή τη συνοριογραμμή ανάμεσα 1914-1918. Λίγο πιο νότια στο Μεταλλικό, παλιότερα Γιάννες, ήταν το στρατηγείο των δυνάμεων της Αντάντ.

Τώρα όμως έχουμε ειρήνη, τα λουλούδια της αυλής και των αγρών, ρίχνονται τρυφερά στο αυτοκίνητο...

...και καταλήγουν σε ένα αστικό σπίτι σε μια συνοικία της Θεσσαλονίκης. Τη Σταυρούπολη. Παλιότερα Λεμπέτ.

Δίπλα ακριβώς από αυτό το σπίτι, πάλι πρασινάδα. Και τι πρασινάδα. Αυτοφυής; Μπα... Καλλιέργεια δηλαδή...; Τι να πεις... Αυτό το φυτό ας το πούμε "Λεμπετιανό χόρτο" μέχρι να μας διαφωτίσει κάποιος ειδικός.

Μα έχει κάμπο η Σταυρούπολη; Όχι, έχει όμως παρτέρια....

...όπως αυτό του Κέντρου Πολιτισμού Χρήστος Τσακίρης που βρίσκεται πενήντα μέτρα από τον ΟΚΑΝΑ της Σταυρούπολης, ο οποίος ΟΚΑΝΑ είναι μέσα στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Σταυρούπολης κι όλα μαζί πάνω στην οδό Λαγκαδά, που διαπλατύνθηκε και μεγάλωσε και ενώνει τη Θεσσαλονίκη με όλο τον κόσμο.

Κι όπως λέει και το άσμα:

Στην άσφαλτο και στο μπετό

φυτρώνει το Λεμπετιανό

και προσμένει μερακλήδες

ομορφούλες και νταήδες

(Λαϊκό, ατραγούδιστο, ....ακόμα)

Κέντρο Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης

Εγκαινιάστηκε το Κέντρο Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα όμορφο κτίριο με δύο ορόφους και αυλή. Το διέθεσε ο Δήμος Αμπελοκήπων. Μια όμορφη προσπάθεια πολιτών σπάει το κουκούλι και γίνεται πεταλούδα. Μια τρέλα κάποιων ανθρώπων αποφασίζει να πατήσει στα πόδια της και να πάρει σάρκα και οστά. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.

Ήμουν εκεί χθες και θα είμαι κοντά τους συνέχεια. Τα πράγματα δείχνουν να σοβαρεύουν στις Δυτικές Συνοικίες της Θεσσαλονίκης.

Μια πεζοπορία από στρατόπεδο σε στρατόπεδο, λεπτό προς λεπτό

Με την διαπλατυμένη οδό Λαγκαδά, απειλητική μπροστά μου, ξεκίνησα για το χώρο της Αγίας Βαρβάρας, τόπο συνάντησης για την έναρξη της πεζοπορίας από το στρατόπεδο Παύλου Μελά στο στρατόπεδο Καρατάσιου. Το, μετακινηθέν, τζαμί μάλλον βλοσυρά με κοιτάει. Πάλι θα στεναχωρηθώ, σκέφτομαι, αλλά προχωράω...

Κάτι φωνούλες από την άλλη μεριά της Λαγκαδά μ' αναγκάζουν να στρέψω το βλέμμα. Παιδάκια με ποδήλατα, καπελάκια ηλίου... Λες;

Η τρύπα του αίσχους μου κόβει το δρόμο. Αυτό το λαγούμι δεν βρίσκεται στη Λωρίδα της Γάζας. Είναι η υπόγεια διάβαση που ενώνει την περιοχή της Τερψιθέας με τον απάνω (της Λαγκαδά) κόσμο. Δεν θέλει κρέμασμα αυτός που τη σχεδίασε; Όσο για την ταμπέλα, τι να πω; Από αισιοδοξία, άλλο τίποτα.

Αλλαγή διάθεσης και πάλι. Μια οικογένεια κατεβαίνει από το αυτοκίνητο. Καροτσάκι, καπέλα, ποδήλατα...

Κόσμος είναι αυτός ανάμεσα στα δέντρα;

Κόσμος είναι. Υπάρχει μια κινητικότητα στην είσοδο. Είμαι προετοιμασμένος για τα χειρότερα.

Λίγος μου φαίνεται ο κόσμος. Έχει όμως καλή σύνθεση. Οικογένειες με ρούχα περιπάτου και ποδήλατα με βοηθητικές ρόδες. Περσινά καπελάκια του Δήμου Πολίχνης.

Ο Άρης από το Δήμο Σταυρούπολης μοιράζει νερό. Ζεστό ή κρύο; Ρωτάει ευγενικά.

Μέσα μου στροβιλίζονται πολιτικά συμπεράσματα, μα κάποιες εικόνες με κάνουν να μη βιαστώ. Δε βιάζομαι. Αποφασίζω να μην βάλω τη φωτογραφική στην τσέπη. Θα μείνω τελικά.

Ο μοναχικός κύριος με τα γαλάζια είναι ο δήμαρχος της Σταυρούπολης ντυμένος κατάλληλα για την πεζοπορία.

Υπάρχει μια κινητικότητα που μου αρέσει, ο κόσμος όμως εξακολουθεί να μου φαίνεται λίγος.

Η πλάτη που μιλάει στην κάμερα ανήκει στο δήμαρχο Πολίχνης.

Αυτός μοίρασε τα καπελάκια. Τον άκουσα να ψάχνει εναγωνίως τη φωτογράφο που έφερε μαζί του.

Και ο Νεαπόλεως. Ο δήμαρχος, με το λευκό πουκάμισο. Ιερείς με λιτά ράσα. Ο Μητροπολίτης δεν ήταν εκεί.

Παράταξη των επισήμων μπροστά από τις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές. Δεν πειράζει. Αυτούς τους αντέχω. Πολιτικοί της γειτονιάς μου, φίλοι της διπλανής πόρτας. Ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν φάνηκε κανείς βουλευτής. Μάλλον δεν θα το άντεχα.

Βασικά αυτοί είμαστε. Το κέντρο της συγκέντρωσης. Λίγοι αλλά γνωρίζοντες. Κανείς δεν φαίνεται να ήρθε τυχαία. Ούτε συναυλία υπήρχε στο πρόγραμμα.

Λίγο πιο αριστερά ο φακός, δεν βάζει πολλούς περισσότερους στο πλάνο.

Τα μικρόφωνα έχουν στηθεί μακρυά από την είσοδο και καλούν τον κόσμο κοντά τους. Ήρθε η ώρα των επίσημων να βγάλουν λόγο. Ο κόσμος στρέφεται προς τα κει.

Υπάκουα και συντεταγμένα. Ώριμα θα έλεγα. Σοβαροί άνθρωποι. Μου αρέσει κι αυτό.

Στο τσιμέντο που μπήκε πέρισυ παρατάσσονται τα ποδήλατα.

Ο mister Ράδιο-Θεσσαλονίκη καλωσορίζει τον κόσμο. Παραδέχεται κι αυτός πως είμαστε λίγοι. Αισιοδοξεί πως θα φανούν κι άλλοι στη συνέχεια και κηρύσει έναρξη εργασιών.

Τελειώνουν οι ομιλίες. Και... επιτέλους. Μάλλιασε η γλώσσα μου, από τότε που ανακάλυψαν κάποιοι το χώρο γύρω από την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, πως δεν είναι ο κατάλληλος για εκδηλώσεις σ' αυτή τη φάση της υπόθεσης "απόδοση του στρατοπέδου Παύλου Μελά" στην κοινωνία και τους πολίτες. Έχει πλεονεκτήματα ως χώρος συναυλιών και εκδηλώσεων, κρατάει όμως τον κόσμο ΕΞΩ από το περιβάλλον του στρατοπέδου.

Τώρα λοιπόν ακούγεται πως δεν θα βγούμε κατ' ευθείαν στην οδό Λαγκαδά αλλά αφού διασχίσουμε ένα μέρος του στρατοπέδου.

Ο κόσμος αλλάζει και πάλι θέση και στρέφεται προς το εσωτερικό του στρατοπέδου κι εγώ σπεύδω στην άλλη είσοδο. Από εκεί που θα βγούνε στον παράδρομο της οδού Λαγκαδά.

Κόσμος συνεχίζει να έρχεται. Το πράγμα αρχίζει και γίνεται πολύ ενδιαφέρον.

Σαν να γίναμε και πιο πολλοί.

Φεύγω από εδώ...

...και έρχομαι εδώ. Ένας πανέμορφος δρομάκος, περίπου στο ύψος του δημαρχείου Σταυρούπολης. Ήδη φαίνεται στο βάθος ένας ποδηλάτης.

Κι άλλοι.

Μια όμορφη ατμόσφαιρα οι ποδηλάτες και στο βάθος η εμπροσθοφυλακή των πεζοπόρων τμημάτων.

Πεζοπόρος ευθυτενής και ακμαίος. Ελπίζω να το κάνει συνήθεια και να έρχεται συχνότερα εδώ, αφού μοιάζει να του αρέσει το περπάτημα.

Φτάνουν κι άλλοι.

Κι άλλοι.

Και κατοικίδια. Αλήθεια οι μούργοι (πάνω από δέκα) που κάνουν πιάτσα εδώ και απολαμβάνουν των φροντίδων μιας οδηγού απορριματοφόρου του Δήμου Σταυρούπολης η οποία κάθε απόγευμα τους φέρνει φαγητό (χρόνια τώρα) πού είναι;

Ας προσπαθήσει κάποιος άλλος να ερμηνεύσει αυτήν την εικόνα. Δεν δείχνει πλήθος, ούτε ρουτίνα και υποχρέωση. Πολύ περισσότερο δεν δείχνει κομματικό οχτάωρο στο εργοτάξιο των "αγώνων". Μια αγωνία για το μετά, ίσως...

Τα λάβαρα στο πορτ μπαγκάζ. Τόσο ήτανε; Και μέχρι του Καρατάσιου;

Ο δήμαρχος. Η λάμψη οφείλεται στο ότι είχα τον ήλιο κόντρα, αλλά μάλλον έχει λόγους να λάμπει...

Κάποιοι δεν άφησαν τις πικέτες στα αμάξια και τις κουβαλούν μαζί τους. Και παιδιά κι άλλα ποδήλατα.

Σαν τη βόλτα που γινότανε λίγο πιο κάτω σε διαφορετικά σημεία της παλιάς οδού Λαγκαδά. Ούτε λίγο ούτε πολύ, καμιά σαρανταριά χρόνια πριν.

Ο κύριος όγκος της πορείας, ακόμα μέσα στου Παύλου Μελά.

Και συνθήματα και προκηρύξεις και κούραση και χαμόγελα και λαϊκή ομορφιά. Μόνο μην παίζουνε κάποιοι στις πλάτες μας. Αυτή η σουβλιά στο μυαλό μου έρχεται και επανέρχεται όταν βλέπω ανθρώπους που πιστεύουν σ' αυτό που κάνουν. Ανιδιοτελείς.

Πολίτες και πολιτικοί του μικρόκοσμου της συνοικίας.

Καροτσάκι, αγκαλιά, δίκτυα πολιτών, η σύζυγος του δημάρχου (κι αυτή στα γαλάζια, η κόρη στα κόκκινα), πίσω άτομα του Ερυθρού Σταυρού (καλά κατάλαβα;)...

Μάλλον καλά κατάλαβα.

Κι άλλοι.

Τι μνήμες θα μείνουν σε όλους όσοι περπάτησαν εκεί μέσα;

Οι μπροστινοί ήδη περνάνε τον Άγιο Ελευθέριο επί της Λαγκαδά.

Αλλού αραιωμένα και άνετα...

...αλλού πιο μαζεμένοι.

Και πάντα με τον ίδιο τρόπο. Τα κίτρινα αριστερά κρύβουν μια τεράστια τρύπα που κάποτε θα γίνει η κεντρική υπόγεια διάβαση που θα ενώνει τους πάνω με τους κάτω. Κάποτε...

Η βέσπα του Τάσου συμμετέχει κι αυτή στην πορεία, αλλά μέσω της λεωφόρου.

Τα παιδιά του ΟΚΑΝΑ στο βάθος. Ακόμα εδώ είναι. Αλλά είπαμε, οι αμφιβολίες και οι ενστάσεις, αργότερα...

Για την ώρα περπάτημα. Παλιοί φίλοι, εντός και εκτός πολιτικής, παρόντες στα της πόλης. Να 'μασταν όλοι όσοι κατά καιρούς συμπορευτήκαμε για κάτι, κάποτε, εδώ και αλλού...

Με χαιρετάει γιατί, ξέχασα να σας πω, πως από το Παύλου Μελά και μετά βγάζω φωτογραφίες εποχούμενος. Τον θυμάστε τον Άρη που μοίραζε νερά; Τώρα αυτός οδηγάει κι εγώ βγάζω φωτογραφίες και μοιράζω νερά στη θέση του. Και στα δύο βαρέλια έχω κρύα νερά. Γλυτώνω τις ερωτήσεις έτσι.

Ποιος είπε ότι οι βαδιστές όλοι έχουν πλάκα την κοιλιά; Όχι όλοι. Όχι όλοι.

Μερικοί, ίσως. Αν και η κυρία έχει κάθε λόγο να έχει κορμί λαμπάδα. Η Αννούλα του αθλητισμού. Του μπάσκετ κυρίως.

Κουίζ: Πόσα τοιχάκια βλέπετε στο βάθος;

Απάντηση: Δύο.

Ερώτηση: Το πίσω, το άσπρο, είναι ο τοίχος του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Το μπροστά, το γκρίζο, τι είναι;
Απάντηση: Μνημείο είναι. Όχι λαμπερό, αλλά μνημείο.

Όλα μοιάζουν εύκολα. Μας βοηθάει και η αστυνομία. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας άραγε ξέρει γιατί περπατάμε; Θα μου πεις κι όσοι μας βλέπουν από τα πεζοδρόμια ξέρουν; Κι όσοι είναι στα καφενεία της συνοικίας, ξέρουν; Και το εκκλησίασμα του Άι Λευτέρη που σχόλασε ακριβώς την ώρα που μαζευόμασταν στου Παύλου Μελά, ήξερε; Απ' ότι είδα καθώς περνούσα απ' έξω ή δεν ήξερε ή δεν το ενδιέφερε.

Αυτοί όμως ξέρουν.

Κι αυτοί. Λίγοι θα μου πεις. Λίγοι πράγματι, συμφωνώ.

Οργάνωση υπήρχε. Κόσμος όσος χρειάζεται για να μην μας πιάσει μαύρη απελπισία για τις κοινωνίες των ενεργών πολιτών. Έλλειπε κάτι; Πολλά έλλειπαν και κυρίως, πολλοί έλλειπαν. Αναίτια κατά την ταπεινή μου γνώμη. Παρά τις επιφυλάξεις (και τις δικές μου) για τις πραγματικές προθέσεις των διοργανωτών, εδώ υπήρχε λαός που έδειξε ότι θέλει να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Αυτό για μένα είναι αρκετό για αρχή.

Είμαστε μπροστά από το Ίδρυμα του Αγίου Παντελεήμονα. Το παλιό Γηροκομείο. Πάνω στην οδό Λαγκαδά κι αυτό. Εδώ γινότανε η βόλτα των Σταυρουπολιτών. Δεξιά ήτανε το σινέ Σταυρουπόλ. Το έφαγε η διαπλάτυνση. Άτιμε εκσυγχρονισμέ!

Με το ένα χέρι υδρονομέας, με το άλλο φωτογράφος. Εδώ ο mister Ράδιο Θεσσαλονίκη. Παίρνει νερό...

...και κάνει το ρεπορτάζ του κι αυτός. Σ' αυτό το σημείο σταματήσαμε και αδειάσαμε το περιεχόμενο των βαρελιών. Τέρμα το εμφιαλωμένο.

Μπήκαμε στη λεωφόρο Στρατού. Είμαστε μια ανάσα από το στρατόπεδο Καρατάσιου. Πολίχνη.

Κι ο δήμαρχος Πολίχνης. Γαλάζιο κι αυτός. Πουκάμισο όμως. Όχι φούτερ σαν τον δικό μας. Περπάτησε κι αυτός.

Πολίτες, οπλίτες γράφει η μπλούζα. Τι είναι;

Εδώ υπάρχει στριμωξίδι. Ή μαζευτήκαμε πολλοί ή στένεψε ο δρόμος.

Μάλλον στένεψε ο δρόμος.

Τα δέντρα του Καρατάσιου, αριστερά. Ανοικοδόμηση, δεξιά. Μάλλον καλή οπτική γωνία διάλεξα. Είθε να μείνει έτσι το πράγμα.

Η είσοδος. Κι άλλες προκηρύξεις. Το χούι, χούι.

Μπροστά φύση, στο βάθος μπετόν. Η Πολίχνη από το Καρατάσιου.

Κι εδώ βελάκια που δείχνουν πορεία μέσα στο στρατόπεδο. Έξοχα. Αυτή η γνωριμία των πολιτών με τη γη των στρατοπέδων που διεκδικούν είναι η καλύτερη πολιτική πράξη. Αν τα αγαπήσουν ίσως τα κρατήσουν δικά τους.

Δεν σταματάμε, είπαμε.

Κανείς.

Θα το θυμόμαστε.

Μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, μέσα στο Καρατάσιου.

Δρομάκι χωμάτινο μέσα στο Καρατάσιου, μετά αυθαίρετα μέσα στο ρέμα και στο βάθος η Σταυρούπολη.

Στρατόπεδα στην πόλη:

Γη των πολιτών ή γείτων πόλη των;