Για τον Κώστα Θ. Ριζάκη

Σε είχα ρε Ριζάκη από τότε! Οκτώβριο του 1986 έβγαζες το δεύτερο βιβλίο σου, τον Μάρτιο είχα βγάλει εγώ το πρώτο. 1500 αντίτυπα εσύ, 500 εγώ. Στην Πάροδό σου εσύ, στη Διαγώνιο εγώ. Από τον Ραγιά στην Τσιμισκή το είχα πάρει. Εκεί που άφηνες τα αντίτυπα του περιοδικού σου και τα βιβλία σου, στα χέρια του Βασίλη. Ξέρεις ότι έφυγε αμέσως μετά από σένα; Ούτε μήνα καλά καλά!

Έχω τα βιβλία που μου έστελνες, εδώ και λίγα χρόνια που ξαναβρεθήκαμε. Σε διάβαζα και σε κάποιες σελίδες στο διαδίκτυο. Άφηνα το παρελθόν απείραχτο! Εξ άλλου, πέρασαν βλέπεις τα χρόνια, άρχισες τις συγκεντρωτικές εκδόσεις των ποιημάτων σου. Τώρα όμως, σ’ αυτό εδώ το κατευόδιο, ήθελα κάτι από τότε. Με τη σκόνη του τότε ανάμεσα στις σελίδες εννοώ. Οι πολλές μετακομίσεις έφεραν ανακατωσούρα στην αλφαβητική διάταξη των ποιητικών συλλογών στα ράφια της βιβλιοθήκης μου. Όμως σε βρήκα!

Με το τρόπο του Αινεία, πάροδος/ποίηση, Οκτώβριος 1986.

Από εκεί διαλέγω, αδελφέ, να διαβάσω κάτι δικό σου. Δεκάξι όλα κι όλα. Ένα κι ένα όμως! Στη σελίδα εννέα, το τρίτο!

υγ

Η εκδήλωση για τον Κώστα Θ. Ριζάκη έγινε στην αίθουσα της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης στις 07-10-2026.

Τα πιο πανω είναι η δική μου συνεισφορά. Θα μπορούσαν να ειπωθούν και μπροστά σε ένα βουβό ακουστικό τηλεφώνου...